Wow. Nie, Tai, nie śmiej się, zachowuj się poważnie, a co jeśli by tak...
- Co?- zapytałam cichym, bezradnym głosem
- Słuchaj... - zaczął ale mu przerwałam
- Nie jestem w twoim typie? - W tym momencie mój głos się załamał - To po co byłeś taki miły, dobry! - zaczęłam go wyzywać ,odsuwając się - Myślałam, że traktujesz mnie inaczej niż resztę... jesteś taki sam jak mój ojciec! - Do oczu napłynęły mi łzy, dlaczego? Bo przypomniałam sobie jak to było, gdy z nim mieszkałam. Przemieniłam się w wilka i jak najszybciej zaczęłam biec, wiedziałam, że biegnie za mną, dlatego użyłam swojej mocy, dałam sobie odrobinę więcej szczęścia, natomiast jemu pecha. Po 10 km zgubiłam go, przemieniłam się w człowieka i wdrapałam się na drzewo. Trochę za bardzo wyolbrzymiłam całą sprawę, nie wymagałam od Shadow`a niczego szczególnego, jednak chyba każdej dziewczynie takie słowa zostają w pamięci... Czy się przejmuje? Nie, przynajmniej nie tak bardzo... Chociaż... A mniejsza. Przeciągnęłam się na drzewie i spojrzałam w góry, ładnie wyglądały. Zeskoczyłam z drzewa, przemieniłam się w wilka i pobiegłam w ich kierunku, dawno mnie tam nie było.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz