Nasza wataha powoli zaczęła się rozrastać, a mi puszczały nerwy. Terra bez przerwy ględziła o kolejnej kłótni Królewskiej Pary, która nie była warta funta kłaków. Jak zawsze poszło o drobnostkę, a reszta wszechświata została zmuszona do znoszenia ich humorków. Nawet pogodę diabli wzięli, na przemian wysokie temperatury mieszały się z niskimi, co niszczyło pobliskie lasy. Usiadłem na kanapie, w domku Arleny i w spokoju patrzyłem jak pracuję. Szyła kolejne ubranie dla jednej ze swoich lalek.
- Musisz z nią porozmawiać. - Nawet nie odwróciła się, żeby na mnie spojrzeć. Po prostu wymamrotała coś pod nosem, a ja w duchu przyznałem jej rację. Co to za alfa, który nie utrzymuje więzi ze członkami watahy? Pożegnałem się i ruszyłem w stronę lasu, skąd wyczuwałem zapach nowej wadery.
- Taiga? - spytałem, gdy stanąłem pod jednym z drzew.
- Tak - odpowiedział, spoglądając na mnie z góry.
- Słuchaj, jestem alfą, więc może zejdziesz na dół? - warknąłem przez zaciśnięte zęby. Nie byłem przyzwyczajony do sprzeciwów, lubiłem mieć wszystko pod kontrolą, choć bardziej ze względów bezpieczeństwa. Przez moment zrobiło mi się głupio, w końcu ona jeszcze nikogo z nas nie zna, prawdopodobnie nie ma nikogo na tym świecie. Uśmiechnąłem się przyjaźnie.
- Jestem Shadow, chyba jeszcze ci się nie przedstawiłem. Co powiesz na małą wycieczkę? - spytałem, uśmiechając się. - Pokazałbym ci nasze tereny. Poza tym, słyszałem, że chcesz się szkolić na wojowniczkę. Od jutra zaczynasz szkolenie, zostanę twoim tymczasowym mentorem. A poza tym, jak ci mija życie? - Miałem nadzieję, że nie przeraził jej mój słowotok.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz