- Jasne, dziękuję! Nie spałeś w nocy? - wyglądał strasznie, jakby nie spał do kilku tygodni.
- Nie umiałem zasnąć - odpowiedział, unikając mojego wzroku. Wiedziałam, że kłamie, ale nie chciałam nalegać.
- To idź spać! - powiedziałam. Shadow pokiwał głową, pożegnał się i wyszedł z jaskini. Wstałam i również wyszłam z jaskini. Chciałam poznać jakiś innych mieszkańców watahy. Podeszłam do biało-brunatnego wilka.
- Cześć. Jestem Lily - przedstawiłam się. Wilk nie wydawał się miły, zamienił się w człowieka i poszedł sobie.
- Aha. Mi też było miło - mruknęłam. Gdy zwiedzałam watahę z Ross'em, najbardziej spodobało mi się Jezioro Erupta, więc udałam się tam. Woda była przepięknie błękitna, słońce świeciło i odbijało się od wody. Oprócz tego, że jezioro było piękne, to jeszcze nikogo nie było. Lubiłam spędzać czas sama, bez nikogo, myślałam wtedy o mojej przeszłości. Gdy usiadłam, myślałam o moim śnie, o moim bracie. Czy możliwe, że on jeszcze żyje? Często zdarzały mi się sny prorocze, ale to wydawało mi się nie możliwe. Widziałam go, w kałuży krwi, chowałam go na cmentarzu. Nawet jeśli by żył, to przez tyle lat by mi nie powiedział? Nie pokazałby się? Długo siedziałam i rozmyślałam, aż w końcu zrobił się zachód słońca, jezioro wyglądało jeszcze piękniej. Nagle usłyszałam głos za sobą:
- Widzę, że nie tylko ja lubię to miejsce
Shadow.
- Tak, bardzo mi się tu podoba - uśmiechnęłam się. Shadow odwzajemnił uśmiech.
- Cieszę się - odpowiedział i usiadł obok mnie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz